Stomatologia zachowawcza

Nie. Dzięki zastosowaniu znieczulenia, zabieg leczenia próchnicy jest bezbolesny.

Próchnicę w większości przypadków można zobaczyć. Jednak objawy wczesnej próchnicy moga być trudne do zauważenia. Należa do nich: białe lub brazowe plamki na powierzchni szkliwa, przebarwienia w kolorze brazowym, szarnym lub czarnym, Rozwinięta próchnica wyczuwalna jest jako ubytki w zębie, ból i pulsowanie w zębie, nieprzyjemny zapach z ust. Niepokojącymi objawami są: nadwrażliwość na ciepłe, zimne, kwaśne i słodkie potrawy, a także ból przy nagryzaniu. W części przypadków próchnicę można zobaczyć jedynie w dużym powiększeniu lub na zdjęciu radiologicznym.

Tak, nowoczesne wypełnienie kompozytowe zęba ma bardzo dobrą trwałość. Materiały kompozytowe są elastyczne i dobrze łączą się z tkankami zęba. Ich żywotność zależy od wielu czynników, m.in. higieny, diety i sił żucia, ale przy odpowiedniej pielęgnacji mogą służyć wiele lat. Są one kluczowym elementem nowoczesnej stomatologii zachowawczej i są standardem estetycznym, w przeciwieństwie do dawnych amalgamatów.

Zęby po leczeniu stają się wrażliwe na nacisk oraz nagłe zmiany temperatury. Wypicie ciepłej herbaty czy zimnej wody mogłoby okazać się dla Pacjenta bolesne, z kolei uciskanie zęba i nowego wypełnienia podczas jedzenia mogłoby nawet potencjalnie je uszkodzić. Z reguły dentyści zalecają około 1-2 godzin przerwy zależnie od zastosowanego materiału wypełnienia i miejsca, w którym znajduje się leczony ząb. Pacjent również musi odczekać aż minie znieczulenie, by podczas jedzenia nie zrobić sobie krzywdy, np poparzyć, przegryźć język lub policzek.

Niestety nie. W trakcie wykonywania zabiegu może dojść do rozsiania wirusa na całą powierzchnię ust, śluzówkę jamy ustnej, a nawet skrzydełka nosa. Ponadto wirusem może zarazić się lekarz dentysta i personel. Nawet wówczas, gdy rana na ustach jest zaschnięta, w trakcie zabiegu może dojść do jej podrażnienia i ponownego nadkażenia rany.

Podczas konsultacji w gabinecie stomatologicznym badana jest także śluzówka, dziąsła, język. Mając do dyspozycji jedynie zdjęcie RTG lekarz nie jest w stanie stwierdzić czy nie występują inne problemy stomatologiczne, jak wygląda higiena jamy ustnej pacjenta, czy występuje ruchomość zębów etc. Na podstawie badania klinicznego oraz diagnostyki radiologicznej stomatolog we współpracy z Pacjentem opracowuje plan leczenia.